Badanie IGG – charakterystyka przeciwciał IGG i metody diagnostyczne

Badanie IGG ma na celu wykrycie przeciwciał IGG i IGA, które mogą występować w organizmie ludzkim. Badanie pozwala wykryć,  czy pacjent został zarażony ,,konkretną” chorobą przez pasożyty. Najczęściej dochodzi do zarażenia pierwotniakami, które są obecne w organizmie zwierząt domowych i dzikich, wówczas mamy do czynienia z chorobą zwaną toksoplazmozą. Najczęściej tego typu choroba przebiega bezobjawowo, trudności pojawiają się, kiedy pasożyt dostał się do organizmu kobiety będącej w ciąży. W takim przypadku może dojść do zarażenia płodu. Zakażenie jest również groźne dla osób mających mocno obniżoną odporność organizmu.

Przeciwciała IGG mają za zadanie chronić organizm przed patogenami. Podczas kontaktu z patogenem u osoby zarażonej zaczynają wytwarzać się przeciwciała klasy IGM. To właśnie przeciwciała IGM odpowiadają za zneutralizowanie powstałego zapalenia.  Dodatkowo dochodzi do stymulacji produkcji przeciwciał IGG. Działanie przeciwciał IGG i IGM pozwalają na odpowiednią reakcję organizmu i wielokrotnie zwalczają stan zapalny.

Przeciwciała IGG znajdują się w surowicy i stanowią około 80% liczby przeciwciał obecnych w organizmie człowieka. Mają zdolności do przenika przez łożysko, potrafią również wiązać się z monocytami i makrofagami. Kobiety karmiące dziecko piersią przekazują swoje własne przeciwciała klasy IGG razem z mlekiem, dzięki temu noworodki mogą szybciej się uodpornić.

Badanie IGG – wskazania

Badanie IGG pozwala określić czas, w którym doszło do zakażenia organizmu przez pasożyty. Wynik badania ukazuje stężenie IGM i IGG, jeśli IGM jest wysokie to mamy do czynienia ze świeżym zakażeniem, natomiast jeśli IGG ma wysoki poziom to zakażenie jest przetrwałe. Więcej informacji odnośnie badania IGG można dowiedzieć się na instytut-mikroekologii.

Wykonywanie badania na przeciwciała IGG jest polecane osobom, które mają mocno obniżoną odporność, liczne reakcje autoimmunologiczne (zapalenie skóry lub mięśni), zdiagnozowane nowotwory układu krwionośnego, cierpią na marskość wątroby.

Najprostszym badaniem IGG jest metoda diagnostyczna – badanie stężenie przeciwciała IGG. Odmiennie badanie jest nazywane proteinogramem i polega na ocenie ilości białej występujących w krwi ludzkiej. Badanie pozwala stwierdzić, czy pacjent jest zakażony i na jakie schorzenia cierpi. Za pomocą badania IGG można wykryć choroby takie jak:

  •       choroba nerek i wątroby
  •       choroba tkanki łącznej
  •       choroby nowotworowe
  •       wiele innych

Wynik badania IGG – interpretacja

Badanie IGG wykonywane jest dzięki pobraniu krwi i jej zbadaniu pod względem obecności ilości białek w surowicy. Wynik badania pozwala skutecznie stwierdzić powstałe zakażenie i wykryć liczne choroby.

U zdrowego człowieka nie zakażonego żadnym pierwotniakiem, prawidłowe stężenie IGG wynosi od 8 do 16 mg/ml. Czasami może być lekko zawyżone, ale nie koniecznie musi wykazywać obecność zakażenia.

Najczęściej wzrost stężenia IGG informuje o obecnym zakażeniu przewlekłym lub późnej fazie ostrego zakażenia. Wzrost stężenie IGG zawsze występuje u osób cierpiących na:

  •       AIDS
  •       choroby autoimmunologiczne
  •       marskość wątroby
  •       choroby nerek oraz zapalenia wątroby
  •       sarkoidoze

Stwierdzenie obniżenia stężenia IGG zazwyczaj występuje u osób, które przez długi czas stosowały leki immunosupresyjne (podawane przy leczeniu nowotworów, radioterapii, chorób autoagresji) oraz zarażonych chorobami zakaźnymi (wirus HSV i HIV). Obniżenie stężenia przeciwciał IGG może również pojawiać się u osób, które chorują na cukrzycę, mają niewydolność nerek lub źle się odżywiają (niedożywienie).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *