Groźna choroba psów

 Parwowiroza to choroba zakaźna dotykająca psy (najczęściej młode osobniki). Wywołuje ją wirus należący do rodziny Parvoviridae (stąd też jej nazwa). Atakowane są przede wszystkim komórki szpiku kostnego, krypt jelitowych, tkana limfatyczna oraz niestety komórki mięśnia sercowego. Wskaźnik śmiertelności wynosi około 40%, jednak w momencie powikłań jest bliski 100%. W związku z tym parwowiroza uważana jest za bardzo groźną i łatwą do zakażenia chorobą, zwłaszcza jeśli chodzi o szczeniaki.

Jak i u kogo dochodzi do zakażenia?

Na parwowirozę cierpią najczęściej szczeniaki do 4 doby życia, psy młode do 6 miesiąca życia oraz psy w wieku 8-12 lat i/lub takie z przejściowym osłabieniem systemu immunologicznego. Rada w tym przypadku też ma znaczenie. Według statystyk największe prawdopodobieństwo zachorowania występuje u

Moment zakażenia przypada na zjedzenie czegoś pełnego tych wirusów lub bezpośredni kontakt ze zwierzętami chorymi lub dopiero co ozdrowionymi z tej choroby. Różnica pomiędzy zakażeniem, a pierwszymi objawami to 1-2 tygodnie.

 Objawy

Pierwszy objaw parwowirozy to bieguna albo wymioty. Zdarza się jednak że te dwa objawy występują razem. W przypadku biegunki, w kale znajduje się przetrawiona krew. Nadmierne oddawanie fekaliów i wymiotowanie może sprawić, że zwierzak się odwodni! Oprócz tego, tempera ciała jest zbyt wysoka lub za niska względem normy. Może nawet podskoczyć do 41,5’C. Zarażonego psa nie interesuje wtedy jedzenie, jest obolały, a do tego osłabiony. W jego organizmie następuje obniżenie poziomu białych krwinek. W ostatnim stadium powstaje ryzyko zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego i żółtaczki.

Leczenie

Jak najszybsze wszczęcie leczenia jest bardzo ważne w celu całkowitego pozbycia się choroby. Podstawową kwestią jest nawodnienie zwierzęcia. Najlepiej jeśli wykonuje się je dożylnie lub, w przypadku kilkudniowych szczeniąt, doszpikowe. Podawany płyn zawiera w sobie elektrolity, a czasami także glukozę. Kolejnym krokiem jest podanie surowicy odpornościowej w celu zwiększenia odporności. Przy tym następuje jedno lub dwu dniowa głodów. W kolejnych dniach można zacząć karmić psa małymi ilościami specjalnej karmy dietetycznej, jednakże tak jak zaleci lekarz. Od zaczęcia ponownego karmienia warto zastosować preparaty przeciwbiegunkowe i przeciwwymiotne. Nadal stosuje się antybiotyki, ale tym razem skierowane są na ochronę błony śluzowej jelit i odporności, aby zwierzę znów nie zachorowało. Wspomagająco do diety dodaje się witaminy i leki wspomagające pracę wątroby.

Nie wolno!

Pod żadnym pozorem zwierzętom nie wolno podawać leków doustnych w czasie występowania wymiotów, leków przeciwkrwotocznych i glikokortykosteroidów.

Zapobieganie

Jedynym działaniem prewencyjnym w przypadku parwowirozy jest regularne zaszczepianie psów.

Czytaj więcej: Parwowiroza – czyli groźna choroba psów

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *